Jacque Louis David Fransız Neoklasik Ressam.
 
Sanatçı 1748'de Paris'te doğdu. Jacque Louis David dokuz yaşındayken babası bir düelloda ölünce, mimar ve mütteahhit amcaları tarafından yetiştirildi. Resme karşı çok küçük yaşta ilgi duydu. Quatre Nations okulunda öğrenciyken Saint Luc akademisine de gidip geldi. Resme yöneldi ve Boucher'le görüştü. Boucher onu özentili resim anlayışına karşı bir tepki gösteren, Vien'in atelyesine götürdü. Krallık akademisinde okudu (1766). 1774'te Roma ödülünü kazandı ve hocasıyla İtalyaya gitti. Aynı yıl Anthikos ve Stratorikhe adlı eserini (Milli Güzel Sanatlar Yüksek Okulu) yaptı. 
 
Eski Roma Sanatıyla ilgilendi. Yeni Klasizim Akımı nazariyecilerinin etkisinde kaldı. Bologno'da Guido Remi'ye, Parmada Corregio'ya, Roma'da da Michelengelo'ya duyduğu hayranlığın izleri 'Vebalılara yardım eden Aziz Rocco' adlı tablosunda görülür. Daha sonra 1781'de Paris'te "Belisarios'un bir asker tarafından tanınması"nı yaptı. Bu tablosu uzlaşmaz Klasizmini ortaya koyan ilk eseridir. 1784'te Krallık Resim ve Heykel Akademisine kabul edildi. Çevresinde Drouais Fabre, Gros gibi ressamlar toplandı. Krallık baş mütteahhitinin kızı Pecoul ile evlendi. "Andromak'in Acısı" ile yeni okulun esaslarını ortaya koydu. Bu okulun devrimci anlayışı bir önceki kuşak ressamlarının eserlerini tahribe kadar gidiyordu. Son direnişleride kırmak için bir bildiri yazmayı düşünen David; yeniden Roma'ya gitti, orada "Horatioların Yemini" adlı tablosunu yaptı. Bile bile yaratılan bir soğukluğun izlerini taşıyan bu büyük kompozisyonların yanı sıra bir çok portre de yaptı. Bu portrelerde modelinin kişiliğini yansıtan bir gerçekçilik görülür "Potocki Kontu" (1781) "Doktor A.Leroy" (1783.Montpellier Müzesi) "Bay ve Bn. Pecoul" (1784,Louvre) "Orvilliers Markizi" (1790)